Gerrit Gielen

Waarom is het zo moeilijk om jezelf te zijn? Om te leven vanuit jezelf, te stralen vanuit jezelf — gewoon: jezelf te zijn?

Het begint vroeg. Je groeit op in een wereld die je een bepaald beeld van de mens meegeeft. Via je ouders, de traditie, de literatuur, de godsdienst. Het hangt in de lucht en je ademt het in zonder het te beseffen.

En dat beeld is niet bepaald vleiend.

Het wordt wel de vernistheorie genoemd: de gedachte dat beschaving slechts een dun laagje vernis is over iets duisters dat we krampachtig verbergen. Als iemand boos wordt, zeggen we niet voor niets: “Zie je wel, dáár komt de ware aard naar boven.” Alle regels en normen van de beschaving zouden er alleen maar voor zorgen dat de mens zich enigszins fatsoenlijk gedraagt. Zodra die wegvallen, zo is het idee, toont de mens zijn ware gezicht: dat van een egoïstisch dier dat alleen aan zichzelf denkt.

Velen hebben dit beeld volledig verinnerlijkt. En als je gelooft dat je ware aard slecht is, wat doe je dan? Je verbergt jezelf. Je onderdrukt jezelf. Je past je aan.

Het hele proces van opgroeien en volwassen worden is in deze visie gericht op het temmen van je natuurlijke aard — het kind in je — en het leren conformeren aan de regels van de samenleving. Lukt dat, dan ben je geslaagd.

Spiritualiteit zegt iets radicaal anders.

Spiritualiteit begint bij de overtuiging dat er in de mens iets zit wat werkelijk mooi is. Iets waars. Iets goeds. Iets wat niet onderdrukt moet worden, maar gezien — en allereerst door jezelf aanvaard. De diepere laag van een mens is mooi, en het is door acceptatie dat die schoonheid tevoorschijn kan komen. Wat wij soms agressie of depressie noemen, is vaak niet de ware aard van de mens — het is de vrucht van onderdrukking.

Het kost tijd om dat te aanvaarden. Maar er is een eenvoudig inzicht dat kan helpen.

Denk aan een moment waarop je iets moois zag. Een bloem. Een sterrenhemel. Een landschap. Muziek die je raakte. Op dat moment dacht je: wat is dit mooi.

Die schoonheid zit in jou. Als ze niet in jou zat, zou je haar nooit kunnen zien. Een hond die naar een bloem kijkt, ervaart geen schoonheid — die denkt: kan ik het eten? Hoe ruikt het? Dat is het. De ervaring van schoonheid is alleen mogelijk omdat jij die schoonheid in je draagt.

En er is meer: op het moment dat jij de wereld mooi vindt — de aarde, de zee, een dier, een andere mens — geef je iets. Je schenkt iets. De bloem voelt zich gezien. Schoonheid zien is bewustzijn wekken. Schoonheid zien is een daad van schepping.

Alles wat jij mooi vindt in de wereld, weerspiegelt wat er in jou zit. En dat betekent, heel eenvoudig: jij bent mooi van binnen. Jij bent een schepper.

Ieder mens is geboren met een gevoel van schoonheid, van waarheid, van goedheid. Dat is wat ik de ziel noem.

Maar wat gebeurt er als je gelooft dat je slecht van binnen bent? Als je denkt dat je jezelf moet onderdrukken, moet aanpassen, niet mag opvallen?

Dan verbreek je de verbinding met je eigen ziel. Met je bron.

En als de ziel zich niet kan manifesteren, leeft de mens niet vanuit zijn diepste zijn — maar vanuit angst. En wie bang is, wil controleren. Beheersen. De baas spelen. Over anderen, over dieren, over de natuur.

We leven in het antropoceen: een tijdperk waarin de mens een onevenredig grote stempel op de aarde drukt. Dieren verdwijnen. Ecosystemen raken ontwricht. En toch — ondanks alles wat de mens heeft gebouwd en veroverd — is die mens niet gelukkig. Omdat hij zichzelf niet gelooft. Omdat hij zichzelf niet vertrouwt.

De weg terug begint van binnenuit.

Stop met jezelf veroordelen. Aanvaard jezelf — inclusief je schoonheid, je intuïtie, je weten van wat goed is. Laat je angst los dat je niet deugt. Want die angst is niet de waarheid over wie je bent.

Laat jezelf er helemaal toe.

Onderdruk jezelf niet langer.

Wees jezelf. Word de schepper die je bent.

Hier een meditatie die je daarbij misschien kan helpen.

Meditatie

Sluit je ogen en ga naar binnen toe.
Adem rustig in en uit.
Voel jezelf, je energie.
Het geeft niet als je spanning of angst voelt. Het is juist goed om alles te voelen. Onderdruk niets.
Jezelf worden begint met ja zeggen, ja te zeggen tegen jezelf. Tegen alle emoties, gedachten en spanningen; ze horen er bij. Geef dat eens allemaal de ruimte.
Dat is jezelf ruimte geven.

Adem in en uit.
Bij iedere ademhaling stel je je voor dat je wat groter wordt, wat groeit en alles wat er leeft in jou, ook onrust en angsten, krijgen de ruimte.
Voel dan: jij kunt jezelf zo groot maken als je wilt, er zijn geen grenzen.

Maak jezelf maar groot, zo groot dat alles, werkelijk alles in jou, de ruimte krijgt.
Alles de ruimte geven betekent niets veroordelen. Is dat niet heerlijk? Je geeft nu alles de ruimte en je laat alle oordelen over jezelf los. Hoe fijn voelt dat?
Als je alle oordelen over jezelf los laat, dan kan eindelijk de liefde, de zelfliefde stromen.

Dat is stap één in het contact komen met je ware zelf: jouw liefde laten stromen naar alle donkere delen van jezelf: alle spanningen, alle angsten, naar het bange kind in jezelf: het onzekere jongetje of meisje. Het deel in jou dat denkt: ik voldoe niet. Heb al die delen lief.

En misschien vind je ook veel frustraties of boosheid in jezelf. Boosheid op je medemens, boosheid op je ouders, boosheid op jezelf, en misschien wel boosheid op God omdat er zoveel ellende in deze wereld is. Voel die boosheid en ga er dan zonder oordeel naartoe. Heb je boosheid lief, heb je angst lief. Jij bent die boosheid niet, jij bent de liefde die ernaartoe stroomt, voel die liefde. Laat het maar lekker stromen en zeg dan ja tegen die liefde.

Zeg: ‘ik ben die liefde. Ik ben lief voor mezelf, ik heb mezelf lief. En door ja te zeggen tegen mezelf, door mijn zelfliefde toe te laten, neem ik ruimte in deze wereld in, word ik mezelf. Ik hoef niet steeds energieën van anderen, van mijn ouders, van mijn omgeving in me toe te laten. Ik hoef me niet steeds aan te passen. Nee, ik mag ja zeggen tegen mezelf.

Heb jezelf lief.
Voel liefde voor alles wat er in jou leeft en laat het door je kruin maar helemaal naar binnen stromen. Geniet ervan.
Dat is stap één van jezelf worden. Aanvaard dat er in jou een bron van liefde is en laat die liefde eens in de eerste plaats naar jezelf stromen.

Denk dan eens aan al het mooie dat jij gezien hebt in je leven, en waarvan jij genoten hebt. De sterren aan de hemel, de bloemen op het veld, mooie landschappen, het zonlicht in de ochtend, de zee. Ogen van je medemensen. Herinner je dat. En voel het. Besef dan heel diep dat al die schoonheid in jou zit; het is je eigen schoonheid die zich weerspiegelt.
Er wordt vaak gezegd dat je omgeving je spiegelt en dan bedoelen we vaak negatieve dingen. Maar denk nu eens aan alle schoonheid die je ooit gezien hebt: ook dat is jouw spiegel. Deze weerspiegelt jouw innerlijke, goddelijke schoonheid. De sterren aan de hemel, ze zijn in jou.

Zeg nu eens ‘ja’ tegen alle schoonheid die in jou is: ‘dit ben ik. Ik ben mooi.’
Maak een stap naar de nieuwe tijd, de wereld voorbij deze crisis, door je bewust te worden van je eigen schoonheid. Jouw innerlijke schoonheid – voel die.

Dit is stap twee van jezelf worden: het aanvaarden van je eigen schoonheid.
Straal die schoonheid uit. Laat het idee dat je lelijk bent achter je. Voel je mooi, voel je schoonheid. Zeg ‘ja’ tegen jouw geestelijke schoonheid. Alle mooie dingen die je gezien hebt in je leven bevestigen dat, spiegelen jouw schoonheid. Laat dat helemaal toe, zeg er ja tegen.

En dan stap drie: waarheid.
Op het moment dat je aanvaardt dat je diep van binnen een liefdevol mens bent, en dat je mooi bent, dan kom je in contact met waarheid. Kun jij die waarheid in jezelf toelaten?
Als je die waarheid toelaat, dan wordt het ook makkelijk om andere waarheden toe te laten. Welke waarheid bedoel ik? Dat jij een liefdevol wezen bent. Voel dat het waar is wat ik zeg en laat alle oude ideeën los dat je slecht en onzuiver bent, dat je niet deugt en er van alles mis met je is.
Diep in jou is een bron van liefde. Voel dat het waar is wat ik zeg, laat die waarheid in jezelf toe.

Als je die waarheid in jezelf kunt toelaten, voel dan de volgende waarheid: dat het hele universum verbonden is door liefde. Ga denken vanuit liefde.

We leven in een tijd van overgang. De overgang van een oude tijd naar een nieuwe tijd, de overgang van angst naar liefde. De cruciale stap daarin is: jezelf worden. Jij bent een wezen van liefde, een wezen van schoonheid, en een wezen van waarheid. Zeg daar ja tegen. Voel het, laat het oude, valse, op angst gebaseerde zelfbeeld los. Het blokkeert jou. Laat je ware zelf toe, zodat jij kunt stralen, zodat jij kunt scheppen. We zijn op weg naar een nieuwe wereld, een andere wereld, een wereld van meer licht, meer harmonie en schoonheid. Wees niet bang om stappen te zetten om die wereld binnen te lopen.

Jij bent welkom in die wereld. De toekomst wacht op jou.

© Gerrit Gielen

---